Biegunka jako dolegliwość nękająca od czasu do czasu każdego z nas bywa lekceważonym i niedocenianym symptomem chorobowym. Jeśli nie towarzyszą jej bóle brzucha, gorączka czy ogólne złe samopoczucie wizyta u lekarza jest często odwlekana i pomijana, tymczasem sama biegunka może być groźna dla zdrowia i życia, zwłaszcza jeśli występuje u osób ze szczególnych grup wiekowych.
Skąd wiedzieć, że mam biegunkę?
Rytm naszych wypróżnień zmienia się nierzadko w ciągu całego życia i nie zawsze zwiększona częstość korzystania z toalety oznacza biegunkę. Wszystko zależy od rodzaju spożywanych pokarmów, ilości i jakości wypijanych płynów oraz naszej aktywności fizycznej. Zwiększoną ilość wypróżnień możemy obserwować nawet, gdy w ciągu dnia będziemy zbyt często żuć bezcukrową gumę- zawiera ona substancje słodzące, które spożyte w nadmiarze powodują lekkie rozwolnienia.
Biegunka to stan, w którym pacjent oddaje stolce o nadmiernie luźnej konsystencji
( podstawą rozpoznania jest tutaj subiektywne odczucie chorego, że konsystencja kału uległa zmianie w porównaniu z dotychczasową ), w zwiększonej ilości ( powyżej 200 g/dobę ) i z większą częstotliwością (więcej niż 3 stolce w ciągu dnia).
W zależności od czasu trwania wyróżnia się biegunkę ostrą, trwającą poniżej 14 dni i biegunkę przewlekłą, która utrzymuje się powyżej 4 tygodni.
Przyczyny biegunki
Najbardziej prozaiczną przyczyną biegunki jest zatrucie pokarmowe. Spożycie nieświeżego pokarmu lub pokarmów źle trawionych przez nasz przewód pokarmowy skutkuje zazwyczaj utrzymującym się krótko rozwolnieniem. Jeśli zadbamy o prawidłowe nawodnienie i zastosujemy lekkostrawną dietę objawy biegunki w przebiegu zatrucia pokarmowego powinny minąć w ciągu 2-3 dni. Utrzymująca się dłużej zwiększona częstość płynnych wypróżnień jest wskazaniem do konsultacji z lekarzem- przyczyny biegunki mogą być różnorodne- od banalnych zakażeń wirusowych, zwanych w języku potocznym grypą jelitową do znacznie poważniejszych, jak choroby jelit czy nadczynność tarczycy.
Biegunka u niemowląt i dzieci
Biegunki są szczególnie niebezpieczne u niemowląt, których podatność na odwodnienie i możliwości kompensacji odwodnienia są znacznie mniejsze. Jednodniowa biegunka może u małego dziecka wywołać tak duże niedobory wody i elektrolitów, że stanie się przyczyną zaburzeń pracy serca czy układu nerwowego. Biegunka u niemowląt jest powodem, dla którego należy bezwzględnie zawieźć maluszka do lekarza, gdzie prawdopodobnie zostanie na kilkudniowej obserwacji w szpitalu.
Biegunka w ciąży
Biegunka w ciąży to stan, który również wymaga specjalnego nadzoru . Kobieta w ciąży jest bardziej podatna na różne czynniki infekcyjne, łatwiej dochodzi również do zatruć pokarmowych. W ostatnich tygodniach ciąży łagodna biegunka uznawana jest za symptom nadchodzącego porodu. U ciężarnych należy również skrupulatnie kontrolować stan nawodnienia, pić dużo płynów i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, jeśli do biegunki dołączają inne objawy jak gorączka, wymioty, apatia czy bóle mięśniowe.
Stosowanie leków zapierających dostępnych w aptece bez recepty jest niewskazane w przypadku kobiet ciężarnych.

Celiakia jest chorobą polegającą na występowaniu określonych zaburzeń trawienia i wchłaniania w jelicie cienkim. Uwarunkowana jest nietolerancją na gluten - białko będące składnikiem ziaren wielu zbóż, owsa, jęczmienia czy żyta.
Aloes
Aloes to roślina wszechobecna. Można ją zasadzić w doniczce i mieć we własnym domu. Ma ona wiele zastosowań leczniczych, dlatego też jest wykorzystywana do wielu maści, kremów, żeli. Zazwyczaj stosuje się je na rany, skaleczenia, otarcia. Działa łagodząco i co najważniejsze skutecznie, dlatego ma wielu zwolenników.